Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2014

Ωριμότητα είναι να μαθαίνεις να ξεπερνάς.



Εδώ και αρκετά χρόνια με απασχολεί ο θάνατός των δικών μου ανθρώπων.  Είναι κάτι που με φοβίζει και μου προκαλεί ένα είδος ταραχής και θύμου. Όταν το σκέφτομαι γρήγορα, γρήγορα, το θάβω κάτω από το χαλάκι για να μη το πολυσκεφτώ, φοβηθώ και μετά σωματοποιηθεί. Έφτασε όμως η ώρα να το πιάσω στα χέρια μου. 


Αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι ότι, τη στιγμή που θέλω να κρατήσω κάποιον ή κάτι «για πάντα» κοντά μου, είναι ΓΙΑ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΟΦΕΛΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ και αφορά καθαρά το εγωιστικό κομμάτι του είναι μου. Αυτό το εγωιστικό κομμάτι φοβάται και έχει πολλές ανασφάλειες. Σε αντίθεση με το συμπονετικό ον που εύχεται μόνο ευτυχία και αγάπη στους άλλους με αποδέσμευση και αποταύτιση. Μερικές φορές η ευτυχία και η αγάπη για τους άλλους είναι να τους αφήσω να πορευθούν. Αυτό για μένα είναι διαδικασία πένθους.

Όπως λέει και ο Αγαπημένος Χόρχε Μπουκάι:
«Το πένθος είναι απαραίτητο για τη διαδικασία της προσωπικής ανάπτυξης. Οι απώλειες είναι αναγκαίες για την κατάκτηση της ωριμότητας και αυτή με τη σειρά της θα μας βοηθήσει στην πορεία μας. Ωριμότητα είναι να μαθαίνεις να ξεπερνάς. Όσο περισσότερο μαθαίνω να ξεπερνώ καταστάσεις, πρόσωπα και πράγματα, τόσο ευκολότερη γίνεται η προσωπική ανάπτυξη. 

Όσο περισσότερο αναπτύσσομαι, τόσο μικρότερη η στενοχώρια για αυτά που χάνω. Όσο λιγότερο μου ραγίζει την καρδία αυτό που δεν υπάρχει πια, τόσο καλύτερα θα πορευτώ στον δόμο που ακολουθεί. Ωριμάζοντας, ανακαλύπτω ότι με δική μου απόφαση και με πόνο ψυχής αφήνω κάτι πίσω δημιουργώντας χώρο για το καινούργιο που επιθυμώ.» 
Βεβαία ένα είναι 
σίγουρο όσο και νοητικά και συναισθηματικά προετοιμασμένος και να είσαι το βιωματικό κομμάτι είναι μοναδικό για τον καθένα μας.



«Δώσε μου τη γαλήνη να δέχομαι τα πράγματα που δεν μπορώ ν’ αλλάξω˙ το κουράγιο ν’ αλλάζω τα πράγματα που μπορώ˙ και τη σοφία να γνωρίζω τη διαφορά»



Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

Χαρά και πως να την δημιουργήσω.

Μιλούσα με την φίλη μου που είμαστε συνοδοιπόροι στην πνευματική αναζήτηση και της έλεγα το πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζεις από που έρχεσαι.  Αυτό που εννοούσα ήταν να αναγνωρίζεις ότι η συμπεριφορές σου είναι αποτέλεσμα της ανατροφής σου. Εγώ για παράδειγμα γεννήθηκα σε μια οικογένεια που τα πράγματα όφειλαν να γίνουν "τώρα" και αμέσως.  Ετσί στην ζωή μου θέλω άμεσα αποτελέσματα και όταν έχει να κάνει με υπομονή δεν το διαχειρίζομαι με το καλύτερο δυνατό τρόπο. Από την άλλη η φιλενάδα μου έχει το χάρισμα της υπομονής και αυτό που μου λεει συχνά πικνά είναι το "βούτα τα λόγια σου στο μυαλό σου πριν μιλήσεις" και "δες το λίγο πιο μετά".
Όμως υπάρχουν διάφορες προσεγγίσεις για το θέμα. Ποιο είναι το θέμα;;;; Η Χαρά και πως την δημιουργούμε.

Η Χαρά δεν είναι καμία πριγκίπισα του παραμυθιού είναι η προσωπική μας ικανοποίηση που απορρέει από την ενδοσκόπηση και την παρατήρηση του εαυτού μας.  Τι λέει ο ποιητής εδώ... Λοιπόν απλά, αποφασίζω οτι φέτος θα είναι μια χρονιά αφιερωμένη στην προσωπική περιποίηση και επικοινωνία και το αγκάλιασμα όλων των προσωπικών μου αναγκών. Μέσα σε αυτές είναι το να αισθάνομαι ασφαλής για το περιβάλλον μου και να το κάνω αγαπητικό και γεμάτο έμπνευση και δημιουργία.  Πως θα γίνει αυτό.  Έχω εντοπίσει τι με κάνει να νιώθω καλά. Απλά το εφαρμόζω και προχωραω με εξαιρετικά αποτελεσματα για μένα και όταν προσέχω εμένα, όλα στο σΥμπαν μου είναι "Υπέροχα"!!!

Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

Γυναίκα (Λαμβάνω και Δίνω)

Έχω Θυμό... ναι έχω θυμό (ζεστό συναίσθημα- φουντώνεις αμέσως) γιατί δεν μπορώ να επικοινωνήσω όπως επιθυμώ.  Πως επιθυμώ;;...σε όλα τα επίπεδα πνευματικό- συναισθηματικό-υλικό.  Πως μπορώ να αφήσω έξω ένα από αυτά θα είναι σαν να αρνούμαι την φύση μου.

Ζωγραφίζοντας τη Γυναίκα 
Είμαι γυναίκα με τα όλα μου, αγαπώ το σώμα(υλικό) αυτό που με προσδιορίζει ως γυναίκα το στήθος τα γεννητικά όργανα που θρέφουν και φέρνουν σε τέτοια επαφή και ανταλλαγή με το άλλο φύλο, τα πόδια μου , χέρια μου , πρόσωπο μου , τα μαλλιά μου, το δέρμα μου τα κοκάλα μου, τα όργανα μου και  όλο τον υλικό φορέα μου.  Με αυτό ήρθα στο κόσμο, "Το σώμα είναι η συμβολή της γαίας και οφείλω να το σεβαστώ".  Θέλω να έχω επαφή με το σώμα μου για να ακούσω το σώμα μου οφείλω να είμαι σε κατάσταση που μπορώ να λάβω  μηνύματα- πληροφορίες από αυτό.

Η γυναικεία φύση συμπεριλαμβάνει έκφραση συναισθήματός και ναι το αναγνωρίζω το συναίσθημα μου και αρχίζω να το αντιλαμβάνομαι και βλέπω τι ρόλο παίζει.  Υπάρχουν θερμά συναισθήματα όπως θυμός, ντροπή, προδοσία και κρύα συναισθηματα όπως φόβος σε όλες τις μορφές του, η θλίψη.  Βέβαια υπάρχουν και θετικά συναισθήματα όπως αγάπη, ευγνωμοσύνη, χαρά, ελπίδα κ.α τα οποία μας γεμίζουν με μια γλυκιά ήρεμη ενέργεια όταν τα λαμβάνουμε.

Μεγάλωσα με την πεποίθηση ότι η γυναίκα είναι για να προσφέρει και να δίνει (σπίτι- παιδιά-εργασία) και αυτό θα ΠΡΕΠΕΙ να την κάνει ευτυχισμένη γιατί αυτό είναι ο ρόλος της μάνας- συζύγου- φίλης- εργαζόμενης-....... λοιπόν......
δεν τον αποδέχομαι θέλω να μάθω να λαμβάνω επίσης...
Ισορροπία του Δίνω και Λαμβάνω 

Το να δίνεις συνέχεια σε εξουθενώνει. Θέλω να έχω ισορροπία. Πως είναι όμως να λαμβάνεις πότε το κάνω;;;
Το κάνω όταν ακούω, γεύομαι, μυρίζω, παρατηρώ, χαλαρώνω, αγκαλιάζω, συλλογίζομαι, διαλογίζομαι, αποδέχομαι, προσελκύω, εκτιμώ, υποδέχομαι και απλά είμαι!!! Όταν λαμβάνω νιώθω ηρεμία, είμαι υπομονετική, ευγνώμων, ηθική, αποτελεσματική, ελκυστική... Τι ωραία κατάσταση για να ΕΙΜΑΙ!!!!

Γυναίκα
 Γεμίζεις και μετά δίνεις από το περίσσευμα σου και εκεί βγάζεις μια ισχύ που μόνο η γυναικεία φύση διαθέτει.

Τι ώραιο να είσαι γυναίκα!!!!

Είμαι ευγνώμων στο σύμπαν!!!!